இந்திய ஜனாதிபதியாக சுப்ரமணிய சாமி....?

கவிதைக்குப் பொய் அவசியம்தானா? - ஹசன், மயிலாடுதுறை

கவிதைக்குப் பொய் அழகுதானே தவிரக் கட்டாயத் தேவையில்லை.

ஆனால் தமிழில் அணி இலக்கணம் உண்டு. அதன்படிச் சிலவற்றை உயர்வு நவிற்சியாகச் சொன்னால்தான் கவிதை இனிக்கும்.

என் காதலியின் முகம் - நிலவு; கண்கள்- கருவண்டு.,கன்னம்- ஆப்பிள்; உதடு - ஆரஞ்சு; பற்கள்- முத்து; கழுத்து- சங்கு, குரல்- குயில்.

இப்படி உண்மையில் இல்லை; ஆனால் வர்ணனை. இது இல்லாவிட்டால் கவிதையாக இருக்காது; செய்யுள் ஆகிவிடும்.

நாடாகொன்றோ; காடாகொன்றோ;

அவலா கொன்றோ; மிசையாகொன்றோ;

எவ்வழி நல்லவர் ஆடவர்

அவ்வழி நல்லை;வாழிய நிலனே !

இது புறப்பாடல்.

“பஞ்சியொளிர் விஞ்சுகுளிர் பல்லவம னுங்கச்

செஞ்செவிய கஞ்சநிமிர் சீரடிய ளாகி

அஞ்சொலிள மஞ்ஞையென அன்னமென மின்னும்

வஞ்சியென நஞ்சமென வஞ்சமகள் வந்தாள்”

இது ராமாயணம்.

முன்னது செய்தி- செய்யுள்

பின்னது கருத்து, கற்பனை, உணர்ச்சி, வர்ணனை, வடிவம் எல்லாம் நிறைந்த கவிதை.

முன்னது ஒளவை;

பின்னது கம்பன்.

இரு பாடல்களுக்கும் இடையில் உங்களுக்கே வேறுபாடு தெரிகின்றதா?

வானரங்கள் கனிகொடுத்து மந்தியொடு கொஞ்சும்

மந்திசிந்து கனிகளுக்கு வான்கவிகள் கெஞ்சும்

கானவர்கள் விழிஎறிந்து வானவரை அழைப்பர்

ககனசித்தர் வந்துவந்து காயசித்தி விளைப்பர்

தேனருவித் திரையெழும்பி வானின்வழி ஒழுகும்

செங்கதிரோன் பரிக்காலும் தேர்க்காலும் வழுகும்

கூனல் இளம் பிறைமுடித்த வேணிஅலங் காரர்

குற்றாலத் திரிகூட மலைஎங்கள் மலையே.

இந்தப் பாடலில் காணப்படுவன கற்பனையா, பொய்யா, உயர்வு நவிற்சியா?

இந்தப் பாடலை ஓசையுடன் படிக்கும்போது நீங்களும் சேர்ந்து பயணிக்கவில்லையா?

கடந்த இரு வாரங்களுக்கு முன் கவிதை எழுதிய அனுபவம் உண்டா என ஒரு வாசகர் வினவியதற்கு அளிக்கப்பட்டிருந்த விடையையும் பார்க்கவும்.