அல்ஹாஜ் சி . ஈ. அப்துல் காதர் சாஹிப். (பகுதி -2)
அல்ஹாஜ் சி . ஈ. அப்துல் காதர் சாஹிப். (பகுதி -3)
by K.M. ஜக்கரியா, B.Com.,எலந்தங்குடி
மதரஸா மிஸ்பாஹுல் ஹுதா, ஹாஜியார் அவர்களின் (இக்கட்டுரையில் அல்ஹாஜ் சி . ஈ. அப்துல் காதர் சாஹிப் அவர்களை ஹாஜியார் என்றே குறிப்பிடுவோம்) அரவணைப்பில் சீரிய கவனம் பெறத்தலைப்பட்டது. அதனைப் பெருக்கி வலுவும், விரிவும் அடையச் செய்வதை ஒரு சவாலாகவே ஏற்றுக் கொண்டார்கள். மதரஸாவின் நாஜிராக விளங்கி புகழ் பெற்ற அல்ஹாஜ் மௌலானா மௌலவி நா.ப. முஹம்மது இபுராஹீம் சாஹிப் அவர்கள், ஒவ்வொரு துறையிலும் மதரஸாவின் வளர்ச்சிக்கு ஹாஜியார் அவர்களுடனே தோள் கொடுத்து நின்றார்கள். மதரஸாவின் சேவையும்,வளர்ச்சியும் விண்முட்டுவதைக் காண்பதே தமது இலட்சியமாகக் கொண்டு உழைத்தார்கள். ஹாஜியார் அவர்கள் கல்விக் கூடத்தின் வளர்ச்சிக்காக யார் என்ன நல யோசனைகள் சொன்னாலும் கவனமுடன் கேட்பார்கள். பல பெரியோர்களின் யோசனைகளையும் நாடிச் செல்வார்கள். நீடூர்பிரபா வர்த்தகர் அல்ஹாஜ் T.S. ராஜா முகம்மது அவர்களும் அவ்வொப்போது நல்கருத்துகள் சொல்லியும் கலந்துரையாடியும் ஊக்குவித்தார்கள். ஹாஜியார் அவர்கள் ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும் சுப்ஹூ தொழுகைக்குப்பின் நீண்ட நேரம் நண்பர்களுடன், மதரஸாவின் நேசர்களுடனும் அதனுடைய அபிவிருத்திக்காகவும் அழகிய வளர்ச்சிக்காகவும் கலந்தோலோசிப்பார்கள். பின் மதரஸா மாணவர்கள் திருக் குர்ஆன் ஓதும் தேன்மழையில் நனைந்து உள்ளமும் உணர்ச்சியும் சிலிர்க்க மெய் மறந்திருப்பார்கள். அதன் பிறகே தன் சொந்த அலுவல்களை கவனிக்கச் செல்வார்கள். திட்டமும் ,திண்ணிய எண்ணங்களும் செயல்படத் துவங்கின. பக்கத்து நாடான சிலோனில் வாழும் முஸ்லீம்கள் மார்க்கப் பட்றையும் இஸ்லாமியக் கல்வியின் இன்றியமையாதத் தன்மையையும் நன்குணர்ந்தவர்கள். அவைகளை செயல்படுத்த துணியும் செந்நேறியாளர்களை இருகரங்கள் நீட்டி வரவேற்க துடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.மனிதகுல தந்தையான ஹஸ்ரத் ஆதம் (அலை)அவர்கள் தோன்றிய திருத்தலத்தை கொண்ட நாடல்லவா மார்க்கப் பற்று பீரிட்டெழுவதில் ஆச்சரியமில்லை. அவ்வுணர்வு அவர்களோடு ஊனோடும், உணர்வோடும் கலந்தது. நாடிப்பிடித்தறியும் சமுதாயத்தின் நல்வைத்தியரான ஹாஜியார் அவர்கள் நன்குணர்ந்தவர்கள். மதரஸாவின் வளர்ச்சியையே முழு மூச்சைக் கொண்ட தலைவர் அவர்கள் நாஜிர் அவர்களை சிலோனுக்கு அனுப்பினார்கள். செயலாற்றலும், சுவையான சொல்வளமும் கொண்ட நாஜிர் நா.ப. அவர்கள் சிலோன் சென்றார்கள் அவர்கள் சுமந்து சென்ற நன்னோக்கையும் தலைவர் அவர்கள் வேண்டுகோளையும் கேட்ட அந்நாட்டுப் பெருமக்கள் உளமார வரவேற்று உபசரித்தார்கள். எடுத்த எடுப்பிலே புரவலர் சிலர் ரூபாய் இருபத்து ஏழாயிரதுக்கு மேல் தந்து மதரஸாவிற்கு நிலம் வாங்கி வைக்க முன் வந்தனர்.
